Belle Bretagne 2

Als ik op vakantie ben probeer ik altijd iets te vinden
waar ik blij van wordt, het liefste zo echt en authentiek mogelijk.
Aangezien de Bretonners niet zo modebewust zijn hoefde ik niet te shoppen voor m'n garderobe ;).

De marktjes zijn er wel heerlijk. Je vindt er altijd wel een fourniturenkraam met oude bandjes en kantjes of een wol/ stoffenwinkeltje, met een bijbehorend oud vrouwtje. (foto: bandjes, stofje).

In deze streek kwam ik weinig Brocantes tegen, maar degene die we wel, per ongeluk, tegenkwamen (stoooooop, ik zie een Brocante!),
waren geweldig. En dan overdrijf ik niet. Er was zoveel(betaalbaar) moois, dat ik het niet meer wist. Gelukkig kwam ik, na wat bezinnig, weer wat tot bedaren en kocht ik gelukkig toch wat. (foto: de bordjes, vogelbeeldjes, kantenkleedjes).

En dan de supermarché's, daar worden we allemaal zo blij van.
Ik weet niet in hoeveel we er geweest zijn, maar ik geloof dat we ze allemaal hebben gehad.
De oudste kun je loslaten op de kantoorafdeling, de jongste bij knutselspullen, mijn liefje bij alles wat eetbaar is en mij...
bij eigelijk alles wat anders is als bij ons. (foto: bollen touw, maar ook potjes jam en chocolade die ze niet bij ons verkopen, de laatste 2 niet op de foto).

Maar m'n mooiste vondsten haalde ik uit de natuur, helemaal voor niets. Zoals de schelpen en stenen van ons strandje, de bloemen en varens van de camping (die ik droogde).

Op één van onze rondritjes langs de kust kwamen we langs een schilderachtig schuurtje met daarvoor gelegen een bootje. Het was écht een plaatje. Het huisje had de mooiste blauw en groentinten, het was precies goed afgebladerd, ik kon niet stoppen met foto's maken...(zie Instagram).
De meiden begrepen er niets van, zo'n krot wat vind je daar nou aan?! Tja, je snapt het, of je snapt het niet hè ;)
Achter het huisje lagen een heleboel planken, de meesten groot, maar ook een paar perfecte maten precies voor mij. Eerst een heleboel geroep uit de auto; dat kan niet, wat denken ze wel, je bent een dief!!! Maar ja als ik me wat van hun moet aantrekken...
dus ik als keurig meisje nam er toch een paar, wel heel onopvallend, mee voor thuis. (foto: de plankjes in het midden).

En nu is mijn goede-vakantie-voornemen om wat mijn vondsten te gaan doen, ik wil heel graag wat meer in huis bezig zijn...en ja dat betekent dat ik de komende tijd wat minder zal bloggen. 
Je kunt me wel gewoon blijven volgen op Instagram, daar zal ik je op de hoogte houden van de vorderingen!

Liefs,
Anique
xxx


Ps. Op Instagram maakte ik nog andere Bretonse collages...

Belle Bretagne 1

Wat was het weer fijn om weer in Bretagne te zijn. We zijn er vaker geweest en iedere keer voelt het als thuiskomen. Misschien omdat het net zoiets is als het Noorden van Nederland?!(waar ik ben opgegroeid, als ik dat nog niet verteld had ;))
De gemoedelijke sfeer, relaxte mensen... en natuurlijk de prachtige kusten!

Vorig jaar waren we in de Ardêche, de camping en het gebied waren prachtig, maar het was net of dat we in Nederland op vakantie waren. Dus deze keer was het mijn missie om iets 'Fransers' te vinden (voor mijn liefje), maar toch met voorzieningen (voor de meiden) op een mooi plekje (voor mij).

Wie mij een beetje op Instagram volgt, zal gelezen hebben dat ik behoorlijk geblesseerd was aan mijn heup/rug vlak voor de vakantie. Niet erg handig voor als je gaat kamperen, tja hoe kon ik dat weten in januari?! 
Medicijnen hielpen weinig tot niets. Bewegen ging, zitten ging, maar opstaan ging niet. Ik werd al gekscherend 'oud vrouwtje'genoemd...
tja ik moest er maar om lachen :)
Het was niet anders, er zat niets anders op dan te leven met de dag en kijken wat zou gaan en wat niet, vooral maar niet te veel willen.
En dat bleek wel de truc te zijn, want de heenweg ging goed, het werd niet beter, maar ook niet slechter. De meiden zijn sterker dan ik,(hebben ze nog wat aan die zware turnkrachttraing) en hebben flink meegeholpen met uitpakken en de tent opzetten. Dan slapen op een luchtbed; dat ging ook prima, zolang ik alles maar rustig aan deed.

De eerste camping in Noord Bretagne was een plaatje, aan de kust met een heerlijk rustig plekje. Een mix van Fransen en Engelsen en een paar Nederlanders. Een mooi zwembad, een trampoline, gratis WiFi, helemaal goed! We maakten wat rondritjes, zochten mosselen en lazen sinds lange tijd weer eens een boek.
Het begon goed met het weer, maar na een paar dagen werd het wat minder. Gelukkig lag de tweede camping in het zuiden van Bretagne waar het meestal wat zonniger is.

Alhoewel deze Kasteel-camping een stuk groter en massaler was, hadden we een heerlijk rustig plekje aan de rivier. Weer gelukt!
Er was zoveel te doen voor de meiden dat ze er wel een maand zoet konden zijn! 
Op één van de mooiste dagen zwommen ze voor het eerst in de zee met golven, lazen ze ook weer eens een boek en terwijl zij het boomklimpark onveilig maakten (ik mocht geen gekke dingen doen van de fysio), haakte ik weer eens wat.

Kortom de methode 'niet te veel willen' en 'geen gekke dingen doen', deed me eigenlijk heel goed. Ik merkte dat als ik het rustig deed, ik eigelijk best veel kon!
Dus eigelijk was dit een hele leerzame les voor mij, niet alleen voor de vakantie, maar ook in het dagelijks leven, waar ik best veel met deadlines en stress te maken heb.

Mijn nieuwe motto is dan ook STRESS LESS!

Nu de uitdaging om het gelijk in de praktijk te brengen, want ondertussen dat ik aan dit blog bezig ben, heb ik er al weer een weekje werken op zitten...

Hebben jullie ook een fijne vakantie gehad?
Ondertussen droom ik al weer over een nieuwe bestemming voor volgend jaar, dan hopen op mooier weer...tja niet alles valt te regelen, je hebt het er maar mee te doen (nog zo'n waar motto ;).

Liefs,
Ax 

Ps. Dit zijn foto's die ik nog niet eerder op Instagram plaatste,
wil je meer zien van mijn vakantie, kijk dan eens op @kleinmaarfijn_anique
O ja, je kunt dan gelijk ook zien hoe de slinger erbij hing!

100 Days of Summer

Al 50 dagen doe ik mee aan de challenge 
100 Daysof_Summer op Instagram. Het idee is om elke dag een foto te plaatsen van jouw ultieme zomergevoel.
Het begon zo'n 7 weken geleden, toen het nog eigenlijk lente was.
Maar met de zomer kun je toch nooit te vroeg mee beginnnen, vind je ook niet ;)
Soms is het best lastig; dan schijnt de zon niet, heb ik een werk dag en zit ik de hele dag binnen, dus niet echt een zomer gevoel ;(

Maar je zoekt toch naar dat sprankje zomer, want er dan toch altijd weer is! Het mooie is dat het je écht bewust maakt vanalles om je heen. Want het gaat zo gemakkelijk, je mee laten slepen door je agenda en de to-do-lijstjes...
Ik dacht eerst even; wordt het niet een verplichting?! maar nu kijk ik er elke dag naar uit en is het voor mij echt even een rustpuntje.

Af en toe smokkel ik wel eens, dan neem ik een foto van het weekend (doen jullie dat ook?) of zelfs eentje van vorige zomer...
Maar eigenlijk vind ik dat het van de dag zelf moet zijn,
gewoon echt, hoe het werkelijk is.
En als de zon dan niet schijnt of er niets nieuws in bloei staat,
dan word je creatief en ga je zoeken naar iets anders...
Een zomerkaartje, zomerverzamelingen, zomersouvenirs, zomerdrankjes, kortom alles wat je een zomergevoel geeft!

Mijn zomer-top-10-gevoel:

1. zon
2. bloemen
3. na het eten de natuur in  
3. zonder-jas-op-de-fiets
4. blote benen
5. ide zon die 's morgens naar binnen schijnt
6. ramen en deuren open
7. zaaien en oogsten
8. yoga buiten (de zon groeten ;)
9. ijsjes eten  
10. op of in het water zijn 
tja en nog wel meer....

Nu deden we al best veel zomerdingen; we gingen naar een festival, maakten een vroege ochtendwandeling en ontbeten in een strandtent,
maakten ommetjes na het eten, maar toch blijven er altijd nog wensen over (gelukkig), zoals varen met een fluisterbootje op de plassen of bloemen halen bij een pluktuin!
Maar gelukkig is het nog een tijdje zomer!

Wat geeft jou het ultieme zomer gevoel?

Ik wens je een heel zonnig en fijn weekend!

Pluk de dag! 

Liefs,
Ax

Ps. Op mijn Instagram kleinmaarfijn_anique kun je me nog 49 dagen volgen...

Zin in zon

Jaaah, heerlijk het is lente, nog niet officieel, 
maar je voelt het, je ruikt het, overal!
Ik heb last van lentekriebels; ineens is alles te 
donker,te rommelig, te stoffig (het enige nadeel van 
de zon; je ziet alles). Het liefste ga ik één voor 
één elke kamer opruimen en schoonmaken...
Alles wat ik deze winter niet gemist of gebruikt heb 
gooi(of geef) ik het liefste weg, in het kader van 
"Simplify your life". Hoeveel heeft een mens nodig?






































En raar hoe dat werkt met kleuren, ik heb de hele tijd 
geel en oranje in m'n hoofd (of komt dat doordat ik 
voor Zomer 2016 aan 't ontwerpen ben?!). Normaal ben 
ik niet zo'n fan van geel/oranje maar het zal wel te 
maken hebben met energie. Elke kleur heeft zo z'n 
eigen werking... zo staat groen voor rust (wordt vaak 
gebruikt in ziekenhuizen) en wit voor licht en 
zuiverheid. Klinkt heel cliché hè, maar toch werkt 
het zo. Waar de één z'n huis graag kleurrijk wil,
heeft de ander behoefte aan rust om zich heen. Grappig 
vind ik ook dat je dat op Instagram terug ziet. 
Liefhebbers met hele kleurrijke feed en daarnaast hele 
minimalistische foto's met zwart/wit interieurs.
Tja en waar hoor ik dan?
Enerzijds ben ik dol op kleur maar moet het ook niet 
teveel knallen, want daar wordt ik heel onrustig van.
En anderzijds hou ik wel van rustig en sober, maar 
niet te clean... 
dus ja, het zal wel afhangen van het seizoen, m'n 
stemming of de mode, denk je niet?

Hopelijk laat de zon zich nog zien dit weekend, want 
daar kunnen we nooit genoeg van hebben, toch?!

Ax

Simply sunday

Vorig jaar om deze tijd maakten we dezelfde wandeling, 
puur toeval?!. Ik ontdekte het pas toen we weer thuis 
waren. Ik zocht eens op m'n blog naar de Sunday walk 
van vorige winter. Deze was van 2 weken eerder 
rond deze tijd...




























Ik ben meer van de zomer (vooral vanwege de 
temperatuur) maar de winter heeft ook wel wat. Het 
geeft me ergens rust. Er zijn minder mogelijkheden, 
waardoor ik het meer in kleine dingen zoek; een 
wandeling, wat lekkers bakken+ een kopje koffie, een 
spelletje samen, onze lievelingsprogramma's kijken 
met z'n allen op de bank (oh die bank!).
Lekker simpel!




























Het was afgelopen zondag zo'n dag dat we er gewoon 
even tussenuit moesten. We hadden een slaapfeestje 
van onze jongste achter de rug (pfff) en de zon 
scheen. 
Ik had me voorgenomen: "Als de zon schijnt laat ik 
alles vallen" (als het even kan, natuurlijk). 
Want het kost meer moeite om de batterij opgeladen 
te krijgen en te houden, deze tijd van het jaar 
(deze post had ook Low battery kunnen heten...).




























Het blijft elke keer weer bijzonder als we hier 
zijn, het landschap  verveeld nooit.
Een paar winters geleden schaatsen we hier. 
Je ziet in de verte de Kaag. Zomers fietsen we er 
naar toe, dan gaan met het pondje over en rijden we 
door de polders, alsof we in Friesland zijn, gewoon 
vanaf ons eigen huis...




























Thuis gekomen weer helemaal opgeladen, genoeg energie 
voor een nieuwe week. Alhoewel deze alweer voor de 
helft voorbij is als ik dit schrijf...

Nog een fijne 2e helft van de week allemaal!

Ax

Appeloogst

We hebben een appelboompje in onze achtertuin, maar 
het is meer voor de sier want er groeit nooit een 
appel aan. Ik had de moed al opgegeven, daar ging m'n 
droom van boomgaard(je)...

Totdat we hem twee jaar geleden verplaatste om een 
moestuintje aan te leggen. 
Vorig jaar bloeide die prachtig, maar helaas geen 
appels. Maar dit jaar opeens wel, ik wist niet wat 
ik zag. Soms kun je zo graag iets willen, maar soms 
is het gewoon een kwestie van rustig afwachten...





































Nu moést ik er natuurlijk wel wat van maken.
Een appeltaart was het idee. Een tijdje geleden maakte 
ik al eens een heerlijke appeltaart van 
'Uit Paulines keuken', maar deze was best veel werk, 
ik zag er eigenlijk wel een beetje tegenop. 
De appeltjes (1 grote en een heleboel kleintjes) bleven
maar liggen, totdat het bijna gerimpelde oude 
vrouwtjes waren geworden ;) 
Dus moest het simpeler en makkelijker, het werd appel-
compote (maar dan wél zonder suiker).









































































Appelcompote-a-la-Anique:

Dit heb je nodig:
voor 4 personen

* 1 kilo appels (ik weet niet wat mijn appelboom voor 
  soort is, maar volgens mij kun je elk soort 
  gebruiken, net waar je van houdt, zoet, zuur...)
* 100 gram rozijnen 
* 3 el kokosbloesemsuiker

* 1 el kaneel

* amandelschaafsel
* citroen/ limoensap
* 100 ml water

Schil de appels en halveer ze. Haal de klokhuizen eruit
en snij ze in kleine stukjes.
Doe de appelstukjes met het water in een pannetje. 
Zet het vuur aan.
Voeg de kokosbloesemsuiker, kaneel, rozijnen, amandel-
schaafsel en het citroen/ limoensap toe.
Laat alles 10 tot 15 minuten pruttelen totdat de 
appeltjes zacht geworden zijn en klaar is je compote.
Simpeler kan niet!

Eigenlijk overal lekker bij; aardappelen, stoofpotje, 
stampotje, vanille-ijs, zo kan ik nog wel even doorgaan.
Hmmm, ik krijg honger!

Eet smakelijk!

Ax

It's autumn

Vorige week gingen onverwachts samen een dagje weg.
We bezochten Loods 5, het was jaren geleden dat we daar
eens waren. Er was zoveel leuks, dat ik het allemaal
eerst moest laten bezinken voordat ik over kon gaan tot
kopen.
Ik wikte en ik weegde en maakte heel veel foto's...
(hoeveel inspiratie heb je nodig!?



































Ik keek nog even snel op de kunstafdeling.
Tja en dan heb je me, want zonder een kaartje ga ik
echt niet weg (hoeveel kaartjes kun je hebben?!)
Deze van Lotte van Dijck vond ik zo leuk; een foto van
een alledaags (straat)detail, met een illustratie erin
verwerkt. Ik vond ze wel passen bij het nieuwe seizoen.



































En als we dan toch lekker huiselijk/ herfstig bezig
zijn, dan punnik ik nog even verder...
Heerlijk simpel, niet nadenken en voor je het weet
heb je weer wat. Je kunt me ook volgen op Instagram,
daar kun je zien wat het gaat worden.

Ax

En vacances en France

Oh, wat was het weer fijn in Frankrijk.
Twee jaar geleden waren we ook al in de Ardeche,
maar toen zaten we te ver weg om hier naar toe
te gaan. 



































Heel toeristisch maar adembenemend, de Pont d'Arc.



































De rivier de Ardêche.



































Rondritjes maken en dan dit soort  plaatjes tegen
komen, dorpjes van kalksteen tegen een berg.



































Frans fietsje in Antraigues-sur-Volane.

Ik hou van Frankrijk, het sfeertje, de taal, de
temperatuur, het gevoel even weg te dromen en te doen
alsof je een francaise bent,(moet ik wel m'n Frans
ophalen).
Op zoek naar het authentieke gevoel.



































Fruit van de boerin aan de weg
ze staat er helaas net niet op)
in Lussas.



































Rood geruite kleedjes en geraniums in D'arbres
(een dag ervoor zaten hier twee oude dametjes).



































Een filmfestival onderweg naar onze camping in Lussas.

Normaal gesproken een dorpje waar nooit iets gebeurd,
maar waar nu heel arti-Ardêche rondliep.
Het dorp was vol met terrasjes en gezelligheid.
We hebben geen film gezien, maar ons wel even
ondergedompeld in het Franse-festival-gevoel.



































Elke vakantie maak ik (in m'n eentje) een wandeling,
om de natuur van dichtbij te voelen en te ruiken.
Je ervaart het landschap dan zoveel anders en intenser
dan wanneer je er langs rijdt.



































Ik kom dan altijd weer heel dicht bij mezelf en krijg
dan echt het zen gevoel.



































Ik heb nog zoveel verschillende soorten bloemen tijdens
één wandeling gezien.

Dit was een rondje van 10 km vanaf de Camping
Charmilles-Mirabel-Camping.


























Bij Frankrijk hoort brocante.
Op zondagochtend op een grasveld achter de Intermarché
in Aubenas.
Zoals het hoort te zijn; fijne spulletjes, mooi weer,
aardige mensen, vinden, afdingen en kopen.


























Bijzondere figuren,



































fijne spulletjes,



































De oogst.
En dan achteraf spijt hebben, niet meer gekocht te
hebben, maar ja...



































Mint is hier al jaren mode.
Gzien tijdens verschillende wandelingen...

Mooi,



































Mooier,



































mooist!



































De grootste en populairste markt van de omgeving in het
mooie stadje Aubenas. Het franse-marktjes-gevoel, de
meiden zijn er ook al mee 'besmet'.



































Echte noga, zóóó lekker.



































Dit zijn de mooiste; avondmarktjes op het dorpsplein,
met lokale produkten, wat te eten, zelfgemaakte
spulletjes.
Maëlle maakte hele mooie sieraden, ze heeft een
shopje op Dwanda.
Ik krijg ook zin in om een kraampje te hebben,
moet nog even nadenken met wat...



































Onderweg kom je de mooiste huisjes tegen, dan droom ik
altijd alsof ik op het franse platteland woon, waar het
leven nog eenvoudig is; je de was doet en het lekker
buiten hangt...



































waar het gras altijd groen is en de zon zon immer
schijnt...



































zo'n huis waar je al je vondsten en ideeën in kwijt
kunt...



































Ok, een Eriba caravan is ook leuk, misschien iets
realistischer.
Tijdens zo'n vakantie komt altijd weer naar boven waar
ik echt van hou en leuk vind.



































Nu was het best goed gelukt, ons even onderdompelen in
het Franse leven, we pasten ons moeiteloos aan; franse
kaasjes, alles op ons gemak, l'oasis en yop drinken,
noga snoepen, (op ons beste)frans spreken,

Alleen wanneer we weer terugkeerden op de camping was
het franse gevoel weer snel verdwenen...
De camping was prachtig, ons uitzicht geweldig, daar
lag het niet aan, maar ja, we waren niet de enige 
Nederlanders die deze camping mooi vonden...
dus voor volgend jaar weer een nieuwe zoektocht, naar
dé camping, blijft een uitdaging...
Nu maar lekker nagenieten van het Franse gevoel en
maar eens terugkijken naar de foto's als het allemaal
weer wat te 'Nederlands' wordt!

Au revoir!

Ax